من به دنبال دلاویز ترین شعر جهان می گشتم ...

از دل افروز ترین روز جهان،

خاطره ای با من هست،

به شما ارزانی:

سحری بود و هنوز،

 

گوهر ماه به گیسوی شب آویخته بود.

من به دیدار سحر می رفتم

نفسم با نفس یاس درآمیخته بود.

***

می گشودم پر و می رفتم و می گفتم:

بسرای ای دل شیدا، بسرای.

این دل افروز ترین روز جهان را بنگر!

تو دلاویز ترین روز جهان را بسرای!

 

آسمان، یاس، سحر، ماه، نسیم،

روح در جسم جهان ریخته اند،

شور و شوق تو برانگیخته اند،

تو هم ای مرغک تنها، بسرای!

 

همه درهای رهایی بسته ست،

تا گشایی به نسیم سخنی، پنجره را، بسرای!

 

من به دنبال دلاویز ترین شعر جهان می رفتم!

***

در افق، پشت سرا پرده نور

باغ های گل سرخ،

شاخه گسترده به مهر،

غنچه آورده به ناز،

دم به دم از نفس باد سحر؛

غنچه ها می شد باز.

 

غنچه ها می رسد باز،

باغ های گل سرخ،

باغ های گل سرخ،

یک گل سرخ درشت از دل دریا برخاست!

چون گل افشانی لبخند تو،

در لحظه شیرین شکفتن!

خورشید!

چه فروغی به جهان می بخشید!

چه شکوهی . . .!

همه عالم به تماشا برخاست!

 

من به دنبال دلاویزترین شعر جهان می گشتم!

***

دو کبوتر در اوج،

بال در بال گذر می کردند.

 

دو صنوبر در باغ،

سر فرا گوش هم آورده به نجوا غزلی می خواندند.

مرغ دریایی، با جفت خود، از ساحل دور

رو نهادند به دروازه نور . . .

 

چمن خاطر من نیز ز جان مایه عشق،

در سراپرده دل

غنچه ای می پرورد،

ـ هدیه ای می آوردـ

برگ هایش کم کم باز شدند!

برگ ها باز شدند:

ـ « . . . یافتم! یافتم! آن نکته که می خواستمش!

با شکوفایی خورشید و،

گل افشانی لبخند تو،

آراستمش!

تار و پودش را از خوبی و مهر،

خوشتر از تافته یاس و سحر بافته ام:

((دوستت دارم )) را

من دلاویز ترین شعر جهان یافته ام!

***

این گل سرخ من است!

دامنی پر کن ازین گل که دهی هدیه به خلق،

که بری خانه دشمن!

که فشانی بر دوست!

راز خوشبختی هر کس به پراکندن اوست!

 

در دل مردم عالم، به خدا،

نور خواهد پاشید،

روح خواهد بخشید.»

 

/ 5 نظر / 27 بازدید
عرفان(سیب)

این یکی از بهترین شعرای فریدون مشیری هست!ممنون[گل]

شاه امیریان

عالی [دست]

رعنــا

حوصله ندارم شعرو بخونم ولی متوجه تغییرات وب شدم . مرسی به خاطر زحماتتون مدیر دوم وبلاگ [گل]

رعنــا

تازه خوندمش . فوق العاده بود [تایید]

راحیل

چند وقت پیش یک انسان فوق العاده یه دیوان فریدون مشیری بهم هدیه داد از اون موقع خیلی بیشتر شعراشو می خونم واقعا" معرکن بعضی از شعراش مخصوصآگ شعرکوچه و اینایی که شما گذاشتین پایدار باشید[گل]